23.9.05

heba klukkaði mig. þori ekki öðru en að láta vaða. hún gæti orðið brjáluð og lamið mig í klessu á næsta balli. hef samt meiri trú á að hún knúsi mig.

1. ég rankaði við mér sem gömul kona í gær. eftir að hafa skrúbbað andlitið á mér með bursta og borið 3 kíló af einhverju næturkremi á það held ég af stað inn í rúm og fer að bera krem á fæturna á mérí gríð og erg. eftir það stekk ég í ömmubrók á stærð við 6 manna kúlutjald hoppa fram í eldhús og fæ mér volga mjólk. enda svo uppi í rúmi þar sem ég glugga í lífreynslusöguna í Vikunni.

2. ég nenni aldrei að opna augun á morgnana þannig að þegar ég klæði mig þá tek ég bara það sem hendi er næst. þess má geta að núna skarta ég kokteilsósubleikum bol, svörtu og hvítu blúndupilsi, er ennþá í sokkabuxum með lykkjufall og rúsínan í pylsuendanum eru svo skærgrænir skór sem passa geysilega vel við átfittið.

3. ég ætla aldrei að eignast börn. nei aldrei andskotans nokkurn tímann.

4. ég ætla að vera gömul og ógeðslega feit kona. ég ætla baka endalaust. kaupa fullt af nammi. fullt af kexi. allskonar mat. og éta það allt ein. og drekka áfengi með. ein.

5. fékk eitt furðulegasta flashback sem ég hef fengið í gær. ég fann ekkert krem inni í herbergi nema after sun þegar ég gerði mig líklega til að bera eitthvað á fæturna á mér. þannig ég skellti því á. vá. það minnti mig svo á spán að ég fór næstum að grenja. minnti mig svo á tilfinninguna þegar ég hitti adam þremur dögum fyrir brottför. og hvað ég var ógeðslega mikið að passa mig að verða ekki skotin í honum því ég vissi að ég myndi aldrei sjá hann aftur. en nei. ég féll alveg kylliflöt. svaf ekki í þrjá sólahringa til að eyða hverri einustu mínútu með honum. ég fékk þessa tilfinningu í gær. svona gleðisorgartillfinning einhver. og hef ekki hætt að hugsa um hann síðan. skrýtið bara við það eitt að finna lykt af einhverju kremi.


jæja, án efa lengsta klukkfærsla sögunnar. en ég klukka emmu og magga minn pásulausa.

túrilú.

22.9.05

Núverandi...

Núverandi tími: 09:53 (22.september 2005)

Núverandi föt: svart pils, nælonsokkabuxur sem eru með lykkjufalli á, hvítur hlýrabolur, risastór ullarpeysa og rauðir fingravettlingar.

Núverandi skap: tilfinningar mínar eru afskaplega blendnar þessa dagana en hinir persónuleikar mínir, þær gúlla frænka og lúlú the private dancer eru hressar.

Núverandi hár: lambakrullurnar fá ekki að njóta sín þessa stundina, nennti ekki í sturtu í morgun, vaknaði með afrískan strákofa á hausnum og náði að klessa honum saman í eitthvað sem líkist tagli.

Núverandi pirringur: ó það eru sko karlmenn, jesús don´t get me started. og já, að þurfa að viðurkenna fyrir sjálfri mér og öðrum að ástandið á bílnum mínum er mér að kenna. ég skil ekkert hvernig hægt er að eyðileggja einhverjar spindilkúlur og eitthvað spyrnurusl með því að skoppa einstaka sinnum yfir hraðahindranir.

Núverandi lykt: aðallega bensínlykt eftir misheppnaða dælingu í morgun þar sem mest fór yfir mig og minnst í tankinn á bílnum. en hún er samt í bland við i love love lyktina frá moschino.

Núverandi hlutur sem þú ættir að vera að gera: ég ætti að sitja í spænskutíma í menntaskólanum á egilsstöðum en leist bara ekkert á blikuna á fagradalnum í morgun þannig að ég er bara fyrir framan tölvuna heima hjá mér.

Núverandi skartgripir: eyrnalokkar sem eru svo þungir að eyrnasneplarnir ná orðið næstum ofan í brjóstahaldara.

Núverandi bók: Dís, sem ég les aftur og aftur og aftur. les hana eiginlega í hringi. svo eru auðvitað einhverjar skólabækur inni í herbergi. þarf að glugga í þær við tækifæri.

Núverandi áhyggja: lykkjufallið á sokkabuxunum mínum

Núverandi uppáhalds leikari: æ díses, hef ekki horft á sjónvarp síðan ingólfur nam land.

Núverandi löngun: svefn og barsmíðar á karlmönnum

Núverandi tónlist: wicked games - h.i.m

Núverandi ósk: verða fullorðin

Núverandi texti á heilanum: "kanntu brauð að baka? já það kann ég. svo úr því verði kaka? já það kann ég. ertu nú alveg viss um? já það er ég. eða ertu ef til vill að gabba mig?"

Núverandi farði: maskari síðan í gær og slatti af meiki

Núverandi undirföt: fjólublá og svört, tótallí sexý

Núverandi eftirsjá: sómalanglokan sem ég át í gær

Núverandi desktop pic: kúkur sem ég teiknaði í paint

Núverandi áætlanir fyrir kvöldið: vinna og svo vikuleg reyðarfjarðaferð okkar silju og guðna þar sem næturlífið er skoðað.

Núverandi blótsyrði: andskotans helvítis djöfulsins helvíti.

Núverandi vonbrigði: ekki alveg sátt með þetta lykkjufall. þessar sokkarbuxur kostuðu sko 4oo kall í tiger á sínum tíma.

Núverandi skemmtun: ég sjálf. ég er æði. ég, gúlla frænka og lúlú

Núverandi árátta: að sofa yfir mig, naga á mér neglurnar, bíta í varirnar á mér og drekka kók

Núverandi manneskja sem ég forðast: allir sem ganga með heilann á milli fótanna

Núverandi hlutir á veggnum: stór blævængur sem ég keypti á spáni, stór mynd af marilyn monroe, plötuumslög með bob marley og 2 fiskiflugur

þetta var nú sérdælis skemmtilegt.
já aldeilis fínt.

bless og takk
ekkert snakk

núverandi guðrún veiga

9.9.05

Alveg er það yndislegt hvað lífið leikur mig alltaf grátt.

Í gær tók ég þá afdrifaríku ákvörðun að mála mig hvorki NÉ greiða mér áður en ég færi í skólann. Mér fannst það ekki skipta neinu máli fyrst að það er hvort sem er ekki nema einn eða tveir álitlegir karlmenn þarna. Þannig að útlítandi eins og klósettbursti held ég af stað í skólann. En nei. Fer svo í tíma sem einn álitlegur er með mér í. Að sjálfsögðu var nú ákveðið að fara para saman í smá hópverkefni. Ó djöfulsins já, auðvitað lenti ég með honum. Ekki við öðru að búast.

Það er ekki nóg, ó nei. Heldur kom ég ekki upp orði því ég var svo hrædd um að ég væri andfúl eða vond lykt af mér. Þefaði svo að sjálfri mér í gríð og erg. Og hann var farinn að gefa mér hornauga. Enda ekki undarlegt. Ég var eins og fáviti. Kom ekki um orði. Kinkaði bara kolli og alltaf þegar hann leit á mig greip ég fyrir andlitið svo hann sæi ekki hvað ég væri ógeðsleg ómáluð. Svo var ég eitthvað að reyna að laga á mér hárið ...blindandi. Og hélt að það hefði gengið helvíti fínt. Leit í spegil eftir tímann og var og Einstein um hárið.

Fyrst ég var svona ljót þá ætlaði ég að sýna honum hvað ég væri skemmtileg. Hann spyr mig hvort að ég sé nokkuð til í að lesa verkefnið okkar upp fyrir bekkinn þegar við klárum. Ég tek smá leikræn tilrif á þetta, gríp um andlitið og segist þjást af gífurlegri félagsfælni. Ég pissi í buxurnar fyrir framan fólk eða verði jafnvel svo taugaveikluð að ég rífi utan af mér hverja spjör. Mér fannst ég sko ógeðslega fyndin. En nei. Honum stökk ekki bros. Heldur TRÚÐI hann mér. Baðst afsökunar í gríð og erg. Og ég kom ekki út úr mér að þetta væri djók. Ég komst ekki að fyrir afsökunarflóðinu hans. Ómægat. Gat ekki leiðrétt þetta.

Er samt nokkuð viss um að hann hafi sennilega fallið fyrir mér.

7.9.05

Sorglegt en satt þá finn ég sjálfa mig fimmta árið í röð sitjandi inni í tölvuveri Menntaskólans á Egilsstöðum. Reyndar tæknilega séð bara fjórða árið þar sem ég tók mér örskamma árspásu í fyrra. Já þetta er bara fjórða árið. Hljómar talsvert betur.

Ég hef sjaldan verið eins fullorðin og síðustu 2 vikur. Hólí sjitt. Litlu bleyjubörnin sem eru með mér í tímum, almáttugur á jólunum sko. Reyndar klæða þessi svo kölluðu bleyjubörn sig í snípsíð pils og geta varla lokað augunum því augnhárin flækjast stöðugt í hárinu á þeim. Nei maskarinn er sko ekki sparaður á þessum bænum. Guð hvað ég er samt fegin að vera komin yfir þetta stig. Mér líður bara helvíti vel í tímum með maskarann sem ég setti á mig daginn áður, smá leifar á kinnunum hér og þar en ekkert sem er ekki hægt að laga með þykku lagi af meiki. Sem er allt reyndar flekkótt og fínt því ég höndla ekki að opna augun svona snemma á morgana þannig að ég er yfirleitt nánast sofandi þegar ég klíni einhverju framan í mig. Fíla mig eins og rokkara þegar ég sit við hliðina á börnunum sem vöknuðu fjögur að nóttu til að hárið yrði "gegt" slétt, blásið og flott. Ég uni bara nokkuð sátt við mitt ár sem lítur úr eins og afrískur strákofi svona í morgunsárið.

Ég get litið út alveg eins og ég vil. Því hérna eru ekkert nema busastrákar. Og sá sem sagði að nefið yxi hraðast á fólki hafði svo sannarlega laukrétt fyrir sér. Þeir eru flestir með ofvaxið nef, feitt hár og god...don´t get me started með bólurnar sko. Svo er hin tegundin af busastrákum. Í spánýju Diesel buxunum sem mamma og pabbi splæstu í áður en þeir byrjuðu í skólanum. Í einhverjum þröngum Polo bolum og með demanta í eyrunum. Alveg eins og Beckham. Tótallí kúl. Þessir vakna fyrir sjö til að fara í sturtu og smyrja sig með rakakremi og boddílósjoni. Koma svo ilmandi eins og engi í tíma. Með mjúka húð og hvert einasta hár á sínum stað. Ókei, Beckahm er nottla drop dead gordjöss og margir þessara stráka eru ekkert ómyndalegir, fæ bara svo netta perratilfinningu ef ég voga mér svo mikið sem að líta á þá. Jakk.

Smá geðbrestir eru samt að gera vart við sig. Það er ein pía með mér í spænsku sem er að gera mig fokkin´ snarbilaða í höfðinu. Hún tilkynnti kennaranum það fyrsta daginn að hún kynni sko allar tölurnar. Og kennarinn nottla bara já og amen. Neinei ekki nóg með að...breinið kann dagana líka. Vá. Djöfuls sko. Svo er hún alltaf eins og lítill hundur þegar verið er að tala um tölur eða daga. Situr og geltir hvað það þýðir osfrv. Þó enginn hafi gefið henni helvítis orðið. Mig langar svo að bora blýantnum mínum í augun á henni. Kúka í skólatöskuna hennar. Berja hausnum á henni í borðið þangað til að tungan hrekkur ofan í hana. Kasta vöfflum í hana. Eða fleygja henni út um gluggann.

Já bara eitthvað.
Annars er lífið bara fínn andskoti þessa dagana.