25.4.06

NÝ SÍÐA! NÝ SÍÐA!

http://gudrunveiga.bloggar.is

24.4.06

23.4.06

NÝ SÍÐA

http://gudrunveiga.bloggar.is

sjáum hvernig það fer...

túrílú..
NÝ SÍÐA

http://gudrunveiga.bloggar.is

sjáum hvernig það fer...

túrílú..

9.11.05

4.11.05

ég hef náð botninum í ógeðslegheitum. ég vaknaði of seint í morgun, stökk fram úr rúminu og klæddi mig í það sem var við hendina. og var útkoman miður glæsileg. ég sit hérna í pilsi, berlöppuð og þess má geta að ég rakaði lappirnar á mér fyrir 2 vikum. sexý. ég er einnig í úlpu sem er rennd upp í háls vegna þess að ég fann ekki bol og er því á brjóstahaldaranum innan undir. maskarinn er síðan í gær og hárið á mér eins og ég hafi verið að fikta með rafmagn.
þrátt fyrir þetta gef ég mér leyfi til að vafra um skólann og dæma aðra. ég sit í tímum og horfi á sumt fólk með viðbjóði. sem er frekar kaldhæðnislegt því svo lít ég á sjálfa mig og er t.d. í eldrauðum náttbuxum, risastórum fótboltabol, ullarsokkum og bleikum strigaskóm. nei maður á sko ekki að kasta steinum þegar maður býr í glerhúsi.

ætlaði að hafa þetta lengra en friðþjófur fávísi er að reka á eftir mér heim. ætla einmitt að næla mér í einn helvíti góðan lúr í bílnum hjá honum á leiðinni heim.

later

23.9.05

heba klukkaði mig. þori ekki öðru en að láta vaða. hún gæti orðið brjáluð og lamið mig í klessu á næsta balli. hef samt meiri trú á að hún knúsi mig.

1. ég rankaði við mér sem gömul kona í gær. eftir að hafa skrúbbað andlitið á mér með bursta og borið 3 kíló af einhverju næturkremi á það held ég af stað inn í rúm og fer að bera krem á fæturna á mérí gríð og erg. eftir það stekk ég í ömmubrók á stærð við 6 manna kúlutjald hoppa fram í eldhús og fæ mér volga mjólk. enda svo uppi í rúmi þar sem ég glugga í lífreynslusöguna í Vikunni.

2. ég nenni aldrei að opna augun á morgnana þannig að þegar ég klæði mig þá tek ég bara það sem hendi er næst. þess má geta að núna skarta ég kokteilsósubleikum bol, svörtu og hvítu blúndupilsi, er ennþá í sokkabuxum með lykkjufall og rúsínan í pylsuendanum eru svo skærgrænir skór sem passa geysilega vel við átfittið.

3. ég ætla aldrei að eignast börn. nei aldrei andskotans nokkurn tímann.

4. ég ætla að vera gömul og ógeðslega feit kona. ég ætla baka endalaust. kaupa fullt af nammi. fullt af kexi. allskonar mat. og éta það allt ein. og drekka áfengi með. ein.

5. fékk eitt furðulegasta flashback sem ég hef fengið í gær. ég fann ekkert krem inni í herbergi nema after sun þegar ég gerði mig líklega til að bera eitthvað á fæturna á mér. þannig ég skellti því á. vá. það minnti mig svo á spán að ég fór næstum að grenja. minnti mig svo á tilfinninguna þegar ég hitti adam þremur dögum fyrir brottför. og hvað ég var ógeðslega mikið að passa mig að verða ekki skotin í honum því ég vissi að ég myndi aldrei sjá hann aftur. en nei. ég féll alveg kylliflöt. svaf ekki í þrjá sólahringa til að eyða hverri einustu mínútu með honum. ég fékk þessa tilfinningu í gær. svona gleðisorgartillfinning einhver. og hef ekki hætt að hugsa um hann síðan. skrýtið bara við það eitt að finna lykt af einhverju kremi.


jæja, án efa lengsta klukkfærsla sögunnar. en ég klukka emmu og magga minn pásulausa.

túrilú.

22.9.05

Núverandi...

Núverandi tími: 09:53 (22.september 2005)

Núverandi föt: svart pils, nælonsokkabuxur sem eru með lykkjufalli á, hvítur hlýrabolur, risastór ullarpeysa og rauðir fingravettlingar.

Núverandi skap: tilfinningar mínar eru afskaplega blendnar þessa dagana en hinir persónuleikar mínir, þær gúlla frænka og lúlú the private dancer eru hressar.

Núverandi hár: lambakrullurnar fá ekki að njóta sín þessa stundina, nennti ekki í sturtu í morgun, vaknaði með afrískan strákofa á hausnum og náði að klessa honum saman í eitthvað sem líkist tagli.

Núverandi pirringur: ó það eru sko karlmenn, jesús don´t get me started. og já, að þurfa að viðurkenna fyrir sjálfri mér og öðrum að ástandið á bílnum mínum er mér að kenna. ég skil ekkert hvernig hægt er að eyðileggja einhverjar spindilkúlur og eitthvað spyrnurusl með því að skoppa einstaka sinnum yfir hraðahindranir.

Núverandi lykt: aðallega bensínlykt eftir misheppnaða dælingu í morgun þar sem mest fór yfir mig og minnst í tankinn á bílnum. en hún er samt í bland við i love love lyktina frá moschino.

Núverandi hlutur sem þú ættir að vera að gera: ég ætti að sitja í spænskutíma í menntaskólanum á egilsstöðum en leist bara ekkert á blikuna á fagradalnum í morgun þannig að ég er bara fyrir framan tölvuna heima hjá mér.

Núverandi skartgripir: eyrnalokkar sem eru svo þungir að eyrnasneplarnir ná orðið næstum ofan í brjóstahaldara.

Núverandi bók: Dís, sem ég les aftur og aftur og aftur. les hana eiginlega í hringi. svo eru auðvitað einhverjar skólabækur inni í herbergi. þarf að glugga í þær við tækifæri.

Núverandi áhyggja: lykkjufallið á sokkabuxunum mínum

Núverandi uppáhalds leikari: æ díses, hef ekki horft á sjónvarp síðan ingólfur nam land.

Núverandi löngun: svefn og barsmíðar á karlmönnum

Núverandi tónlist: wicked games - h.i.m

Núverandi ósk: verða fullorðin

Núverandi texti á heilanum: "kanntu brauð að baka? já það kann ég. svo úr því verði kaka? já það kann ég. ertu nú alveg viss um? já það er ég. eða ertu ef til vill að gabba mig?"

Núverandi farði: maskari síðan í gær og slatti af meiki

Núverandi undirföt: fjólublá og svört, tótallí sexý

Núverandi eftirsjá: sómalanglokan sem ég át í gær

Núverandi desktop pic: kúkur sem ég teiknaði í paint

Núverandi áætlanir fyrir kvöldið: vinna og svo vikuleg reyðarfjarðaferð okkar silju og guðna þar sem næturlífið er skoðað.

Núverandi blótsyrði: andskotans helvítis djöfulsins helvíti.

Núverandi vonbrigði: ekki alveg sátt með þetta lykkjufall. þessar sokkarbuxur kostuðu sko 4oo kall í tiger á sínum tíma.

Núverandi skemmtun: ég sjálf. ég er æði. ég, gúlla frænka og lúlú

Núverandi árátta: að sofa yfir mig, naga á mér neglurnar, bíta í varirnar á mér og drekka kók

Núverandi manneskja sem ég forðast: allir sem ganga með heilann á milli fótanna

Núverandi hlutir á veggnum: stór blævængur sem ég keypti á spáni, stór mynd af marilyn monroe, plötuumslög með bob marley og 2 fiskiflugur

þetta var nú sérdælis skemmtilegt.
já aldeilis fínt.

bless og takk
ekkert snakk

núverandi guðrún veiga

9.9.05

Alveg er það yndislegt hvað lífið leikur mig alltaf grátt.

Í gær tók ég þá afdrifaríku ákvörðun að mála mig hvorki NÉ greiða mér áður en ég færi í skólann. Mér fannst það ekki skipta neinu máli fyrst að það er hvort sem er ekki nema einn eða tveir álitlegir karlmenn þarna. Þannig að útlítandi eins og klósettbursti held ég af stað í skólann. En nei. Fer svo í tíma sem einn álitlegur er með mér í. Að sjálfsögðu var nú ákveðið að fara para saman í smá hópverkefni. Ó djöfulsins já, auðvitað lenti ég með honum. Ekki við öðru að búast.

Það er ekki nóg, ó nei. Heldur kom ég ekki upp orði því ég var svo hrædd um að ég væri andfúl eða vond lykt af mér. Þefaði svo að sjálfri mér í gríð og erg. Og hann var farinn að gefa mér hornauga. Enda ekki undarlegt. Ég var eins og fáviti. Kom ekki um orði. Kinkaði bara kolli og alltaf þegar hann leit á mig greip ég fyrir andlitið svo hann sæi ekki hvað ég væri ógeðsleg ómáluð. Svo var ég eitthvað að reyna að laga á mér hárið ...blindandi. Og hélt að það hefði gengið helvíti fínt. Leit í spegil eftir tímann og var og Einstein um hárið.

Fyrst ég var svona ljót þá ætlaði ég að sýna honum hvað ég væri skemmtileg. Hann spyr mig hvort að ég sé nokkuð til í að lesa verkefnið okkar upp fyrir bekkinn þegar við klárum. Ég tek smá leikræn tilrif á þetta, gríp um andlitið og segist þjást af gífurlegri félagsfælni. Ég pissi í buxurnar fyrir framan fólk eða verði jafnvel svo taugaveikluð að ég rífi utan af mér hverja spjör. Mér fannst ég sko ógeðslega fyndin. En nei. Honum stökk ekki bros. Heldur TRÚÐI hann mér. Baðst afsökunar í gríð og erg. Og ég kom ekki út úr mér að þetta væri djók. Ég komst ekki að fyrir afsökunarflóðinu hans. Ómægat. Gat ekki leiðrétt þetta.

Er samt nokkuð viss um að hann hafi sennilega fallið fyrir mér.

7.9.05

Sorglegt en satt þá finn ég sjálfa mig fimmta árið í röð sitjandi inni í tölvuveri Menntaskólans á Egilsstöðum. Reyndar tæknilega séð bara fjórða árið þar sem ég tók mér örskamma árspásu í fyrra. Já þetta er bara fjórða árið. Hljómar talsvert betur.

Ég hef sjaldan verið eins fullorðin og síðustu 2 vikur. Hólí sjitt. Litlu bleyjubörnin sem eru með mér í tímum, almáttugur á jólunum sko. Reyndar klæða þessi svo kölluðu bleyjubörn sig í snípsíð pils og geta varla lokað augunum því augnhárin flækjast stöðugt í hárinu á þeim. Nei maskarinn er sko ekki sparaður á þessum bænum. Guð hvað ég er samt fegin að vera komin yfir þetta stig. Mér líður bara helvíti vel í tímum með maskarann sem ég setti á mig daginn áður, smá leifar á kinnunum hér og þar en ekkert sem er ekki hægt að laga með þykku lagi af meiki. Sem er allt reyndar flekkótt og fínt því ég höndla ekki að opna augun svona snemma á morgana þannig að ég er yfirleitt nánast sofandi þegar ég klíni einhverju framan í mig. Fíla mig eins og rokkara þegar ég sit við hliðina á börnunum sem vöknuðu fjögur að nóttu til að hárið yrði "gegt" slétt, blásið og flott. Ég uni bara nokkuð sátt við mitt ár sem lítur úr eins og afrískur strákofi svona í morgunsárið.

Ég get litið út alveg eins og ég vil. Því hérna eru ekkert nema busastrákar. Og sá sem sagði að nefið yxi hraðast á fólki hafði svo sannarlega laukrétt fyrir sér. Þeir eru flestir með ofvaxið nef, feitt hár og god...don´t get me started með bólurnar sko. Svo er hin tegundin af busastrákum. Í spánýju Diesel buxunum sem mamma og pabbi splæstu í áður en þeir byrjuðu í skólanum. Í einhverjum þröngum Polo bolum og með demanta í eyrunum. Alveg eins og Beckham. Tótallí kúl. Þessir vakna fyrir sjö til að fara í sturtu og smyrja sig með rakakremi og boddílósjoni. Koma svo ilmandi eins og engi í tíma. Með mjúka húð og hvert einasta hár á sínum stað. Ókei, Beckahm er nottla drop dead gordjöss og margir þessara stráka eru ekkert ómyndalegir, fæ bara svo netta perratilfinningu ef ég voga mér svo mikið sem að líta á þá. Jakk.

Smá geðbrestir eru samt að gera vart við sig. Það er ein pía með mér í spænsku sem er að gera mig fokkin´ snarbilaða í höfðinu. Hún tilkynnti kennaranum það fyrsta daginn að hún kynni sko allar tölurnar. Og kennarinn nottla bara já og amen. Neinei ekki nóg með að...breinið kann dagana líka. Vá. Djöfuls sko. Svo er hún alltaf eins og lítill hundur þegar verið er að tala um tölur eða daga. Situr og geltir hvað það þýðir osfrv. Þó enginn hafi gefið henni helvítis orðið. Mig langar svo að bora blýantnum mínum í augun á henni. Kúka í skólatöskuna hennar. Berja hausnum á henni í borðið þangað til að tungan hrekkur ofan í hana. Kasta vöfflum í hana. Eða fleygja henni út um gluggann.

Já bara eitthvað.
Annars er lífið bara fínn andskoti þessa dagana.

31.7.05

æðislegasta helgi heims....
...hef aldrei skemmt mér svona vel

blogga um smáatriðin á morgun

villi out.

29.7.05

hmm...já
ég og silja vorum að grilla, drukkum 3 hvítvínsglös og erum orðnar já...nokkuð wasted...hver er kynþokkafull? einmitt...hvert fór varaliturinn hennar silju? he went on the floor....jájá partýpartý...blogga kannski edrú á morgun....jafnvel..já...

23.7.05

jájá bjó til risa skál af sangríu...
bara til að fá spánarfílingin í þetta...
allir voða fullir og skemmtilegir
elska somjuu sem hagar sér eins og heima hjá sér...
maggi og hrenni...elska þá lóla
jájá samfartíoa
par´ty..
jesss..
tobbi líka..
fm hnakki
blalalala
singstar
jáj´æa
partúsonja þarg að pssa

22.7.05

svokölluð móðir mín sendi mér sms klukkan níu í morgun þegar ég lá á hnjánum að reyta arfa,

"við erum á ströndinni í geðveiku veðri, 35 stiga hiti og æðislega gaman. pabbi er orðinn voða rauður. love you".

love you? mér varð nú brátt í brók. skilur maður einhvern sem maður loves eftir einn, já ALEINN heima í 3 fokkin vikur á meðan maður skellir sér til spánar? Einmitt hélt ekki. Ég sendi henni um hæl,

"ætla að rústa húsinu og láta ættleiða mig áður en þið komið heim. hate you"

hún lét það nú ekki stoppa sig. sendi mér í kvöld,

"erum úti að borða, æðislegt veður. pabbi er brunninn."

ég svaraði snöggt,

"ég kveikti óvart í húsinu í dag. þykir voða fyrir því. love you"

ég fékk ekkert svar.

20.7.05

síðustu 3 mánuðir:

  • varð tvítug
  • missti gjörsamlega kúlið þegar ég hélt upp á daginn
  • dansaði upp á borðum og söng afmælissönginn fyrir sjálfa mig
  • stóð upp á stólum og lét mig detta í gólifið
  • lá lurkum lamin í gólfinu en hélt samt áfram að syngja afmælissönginn
  • var sú eina sem var í stuði
  • enda var miðvikudagur
  • samt djammaði ég þangað til að sólin kom upp
  • komst í ríkið
  • hef verlsað oftar í ríkinu en í sjoppunni síðan þá
  • fór til spánar
  • varð yfir mig ástfangin þriðja síðasta daginn minn
  • vakti í þrjá sólahringa stanslaust til að missa ekki af einni mínútu með honum
  • grenjaði, grenjaði og grenjaði
  • missti næstum af flugvélinni heim
  • hmm...ekki viljandi...
  • er búin að fara á böll hverja einustu helgi í sumar
  • enda hafa helgar sumarsins verið aaaansi skrautlegar og skemmtilegar
  • dansaði upp á sviði hjá vinum vors og blóma
  • var hent út c.a. fimm sinnum en alltaf hljóp ég inn aftur
  • og upp á svið
  • það var nota bene haldið á mér út
  • aldrei hætti ég að dansa þó mér væri haldið föstum tökum
  • slammaði eins og ég ætti lífið að leysa
  • hef fengið mér kríu í grasinu fyrir utan félagslund
  • fór baksviðs til jónsa
  • elska hann
  • roadtrip til akureyrar
  • 2 böll með sálinni í röð
  • dansaði við sigga hall
  • fór í hver er maðurinn í þrjá klukkutíma á leiðinni heim
  • ég elska jónsa

jæja. þetta er andskotans nóg í bili. á von á gestum í súkkulaðikökuna sem ég bakaði í dag. ókei sem ég og betty crocker bökuðum í dag.

bless og takk

ekkert snakk

27.3.05

ég átti móment með jónsa í gær. ég sver. vá ég var búin að gleyma hvað ég elska hann mikið. elska hann elska og elska. vá hvað ég tapaði líka kúlinu dansandi upp við sviðið allan tímann. ég lýg þegar ég segi dansa því ég stóð bara við sviðið og glápti á jónsa með slefið í munnvikunum. máttlaus í hnjánum. ég lét nú samt vera að henda mér upp á svið til hans í þetta skiptið. en ég elska hann.

kom heim um fimmleytið og var svo svöng að ég bjó mér til kokteilsósu og át örugglega hálfan kjúkling og svona fjóra lítra af kokteilsósu með. en það dugði mér nú ekki. þá fann ég tertu inni í ísskáp og stútaði henni. nei ég var ekki södd. þannig að ég náði í páskaeggið mitt og skreið með það upp í rúm en sem betur fer drapst ég áður en ég náði að gæða mér á því. er reyndar með ansi vænan bita af því uppi í mér í þessum töluðu orðum. en það er önnur saga.

24.3.05

ég hef náð nýjum hæðum í ofáti. ég bið bara guð að hjálpa mér.

almáttugur.

23.3.05

ég ætla að byrja á því að biðja karl föður minn vel að lifa. í gær bað ég hann að giska á hvað héldi að myndi kosta að gera við bílinn minn. hann var ekki lengi að hugsa sig um. "120 þúsund, minnst". ég fór næstum því að grenja. þetta var sem sagt eftir að hann var búin að segja mér að ég væri búin að skemma stýrið og úrskurða allar legur ónýtar. á barmi taugaáfalls fer ég með bílinn á verkstæði í dag. og hvað kemur í ljós? eitt dekkið er bara að hrynja undan, ekkert alvarlega. hefði ég reyndar keyrt nokkra metra á því í viðbót hefði ég endað á þremur dekkjum einhversstaðar. en kiddi var ekki lengi að kippa þessu í liðinn og það ÓKEYPIS.

ónýtt stýri? ónýtar legur? held nú ekki. 120 þúsund? ó nei.

í dag er gott að lifa. og á morgun verður ennþá betra að lifa. þá ætla ég að éta þangað til að fötin rifna utan af mér og meira til. í þessum töluðu orðum er ég einmitt að snæða útrunnið jógúrt sem ég keypti í kaupfélagsómyndinni hérna fyrr í dag. og ég nenni ekki að skila því vegna þess að ég efast ekki um að öll hin jógúrtin í hillunni séu á svipuðum aldri. svo er það ekkert agalega vont. smá skítakeimur af því en það sakar ekki.

22.3.05

jæja. hvað get ég sagt. 2 blogg í sömu vikunni. batnadi fólki er víst best að lifa. ég sit hérna í góðu yfirlæti að hakka í mig eitthvað karmellunammi sem amma bakaði fyrir ferminguna. og ég á skilið að éta það því nú er bílinn minn svo bilaður að pabbi bannar mér að fara á honum. samkvæmt föður mínum er ég búin að skemma vökvastýrið í bílnum. það byrjaði einhver pakkning að leka fyrir c.a. mánuði og ég tímdi ekkert að splæsa í viðgerð, ég meina HALLÓ nýbúin að kaupa 2 ný helvítis dekk á einum degi og svo ætlar skatturinn sér að gera mig alveg svoleiðis blásnauða. þannig að ég keyrði bara um eins og fín kona með eitthvað lekandi drasl. fékk það svo þrefalt í hausinn í dag þegar pabbi fer á bílnum og kemur heim alveg í áfalli. "guðrún veiga, það er sko eitthvað mikið að þessum bíl", ég reyndi að sjálfsögðu að sannfæra hann um að þetta væri í stakasta lagi. en nei. karlinn haggast ekki. reynir að hræða mig með að segja að bílinn gæti bara allt í einu sprungið. blablabla. tilkynnir mér svo að ég sé búin að skemma stýrið í bílnum og svo séu örugglega einhverjar legudruslur eða eitthvað farnar. á ég pening pabbi eða? nei ég hélt ekki.

díses. það næsta sem átti að splæsa í þennan fjárans bílskrjóð var nýr geislaspilari. en það er reyndar ekkert hægt því ég sprengdi hátalarana um daginn. svo skemmdi ég líka læsinguna á einni afturhurðinni. ég nenni ekki að eiga hann lengur.

vill einhver kaupa hann?

21.3.05

alveg hreint dásamleg helgi að baki...

  • mér tókst að fitna um svona 5 kíló og áttaði mig á því að ég myndi örugglega éta eigin táneglur bara ef þær væru súkkulaðihúðaðar
  • ég komst að því eftir gerð skattaskýrslu að ég verð 168 þúsund krónum fátækari þann 1.ágúst næstkomandi
  • ég sem varla á 168 krónur
  • hef íhugað það vandlega að hella mér út í vændi inni á álverssvæði
  • en þar sem ég virðist vera óaðlaðandi með eindæmum myndi það sjálfsagt gefa lítið af sér
  • hárið á mér byrjaði að haga sér eitthvað undarlega
  • eins og statusinn er á geðheilsunni þessa dagana meika ég ekki að missa megnið af hárinu í þriðja skiptið á ævinni
  • ísak bróðir fremist á fimmtudaginn
  • sem merkir að það verða til kökuafgangar í húsinu langt langt fram yfir helgi
  • svo var mér gefið stærsta páskaegg sem ég hef séð
  • þetta merkir ekkert annað en að það sé komin tími á að kyssa diesel gallabuxurnar mínar bless
  • eins og var nú gaman að passa í þær svona once in a lifetime
  • ef ég hefði nú bara snefil af sjálfsaga

já lífið er með eindæmum gott eins og venjulega. ég ætla samt að biðja bæjarbúa að láta það ógert að hringja í félagsmálastjóra því ég er ekkert að fara að stúta mér á næstunni. ég lofa. ég skal láta vita þegar staðan verður svo slæm, þá megið þið senda alla bæjarskrifstofuna heim til mín. hversu rosalegt er það að vera tekin á teppið af félagsmálaliðinu fyrir bloggið sitt. já maður spyr sig á svona stundum.

harður heimur.

8.2.05



Einn og hálfur mánuður og ekkert blogg. Meira að segja komið nýtt ár. Jesús, María, Jósep og lærisveinarnir líka. En ekki hafa stórar áhyggjur, ég hef ekkert breyst. Ég er ennþá bitur, pirruð, orðljót og alveg agalega neikvæð. Enda hef ég enga ástæðu til annars.

Það sprakk á bílhelvítinu tvisvar sama daginn í síðustu viku. Ég og Sara vorum á leiðinni upp í Egilsstaði klukkan 6 um morguninn og vorum komnar inn á Reyðarfjörð þegar skrjóðurinn fer að gefa frá sér eitthvað furðuleg hljóð. Ég kippi mér nú lítið upp við þau en finnst samt undarlegt að hann virðist ekki komast hraðar en á c.a. 40 km hraða og það er ekki hægt að snúra stýrinu. Þannig ég ákveð nú að það sé vissara að tjékka á málunum. Jújú framdekkið sprungið og við komnar c.a. 2-3 kílómetra frá Reyðafirði. Og klukkan helvítis hálf sjö að morgni og ekki nokkur lifandi maður vaknaður nema ég. Og Sara auðvitað. Klukkan sjö bregð ég á það ráð að hringja í svokallaða foreldra mína, já eins og gefur að skilja kann ég að sjálfsögðu ekki að skipta um dekk. Pabbi var nú ekkert alveg á þeirra skálminni að koma og bjarga frumburðinum úr prísundinni, ó nei. Heldur var mér sagt að labba á verkstæðið inni á reyðarfirði og ég á STUTTBUXUNUM. Ég reyndi að koma þeim í skilning um að það væri 40 stiga frost úti en mér var víst bara nær að hafa ekki buxur meðferðis í bílnum þegar ég færi í þessar svaðilfarir mínar í ræktina á Egilsstöðum. Ég hlýddi að sjálfsögðu en klukkan var ennþá bara hálf sjö og ekkert djöfulsins verkstæði opið fyrr en allavega átta. Þannig að við stöllur settum miðstöðina í botn og reyndum að ná hita í kroppinn áður en haldið var á stað gangandi eftir þjóðveginum á stuttbuxum í 79 stiga frosti. Við gátum ekki einu sinni hlustað á græjurnar á meðan við biðum því hátalarnir í andskotans bílnum gáfu upp öndina fyrir stuttu. Elska þennan bíl.

Við illan leik komumst við svo á verkstæði á Reyðarfirði. Og vöktum við geysilega athygli þar berleggjaðar, allar í tjöruslettum eftir flutningabílana sem straujuðu okkur næstum á leiðinni. Ég var að sjálfsögðu ekki svo heppin að hægt væri að gera við dekkið heldur var það alveg handónýtt og andskotinn ég hefði sko keyrt um á þremur dekkjum ef ég gæti það. En nei ég varð að gjöra svo vel að kaupa nýtt dekk á 6000 kall, það er eitt skópar, við skulum alveg hafa það á hreinu!

Við lifðum þetta ævintýri sem betur fer af. En seinna um daginn asnast ég aftur inn á Reyðafjörð til þess að fjárfesta í nýju rúmi. Með bros á vör og sólina í augunum kem ég valhoppandi út úr húsgagnaversluninni en tek þá eftir að bílinn er nú eitthvað skakkur. Þegar nánar var að gáð var sprungið á hinu framdekkinu. Ég var svo bitur að ég var að pæla í að grýta í sjóinn hinumeginn við götuna. Ég hringi á verstæðið sem ég heimsótti fyrr um morguninn og kynnti mig sem stelpuna á stuttbuxunum og þeir voru ekki lengi að koma að bjarga mér. Og jújú sama sagan, dekkið í hakki og ég orðin 12.000 krónum fátækari.

Þegar ég kom heim gerði ég mér svo grein fyrir því að ég var 62.000 krónum fátækari eftir þennan dag því rúmið kostaði víst peninga. Ég lýsti mig gjaldþrota og reyndi svo að kæfa mig með koddanum mínum. En það tókst að sjálfsögðu ekki.

Bless